Gylsen Zhllima: Pranimi i ‘Paktit Kombëtar’ të partisë “Zgjidhja”, detyrë kombëtare për partitë e vjetra

Gylsen Zhllima: Pranimi i ‘Paktit Kombëtar’ të partisë “Zgjidhja”, detyrë kombëtare për partitë e vjetra

Marrëveshja famëkeqe e 21 Prillit 2008 ka dështuar plotësisht së bashku me elitën e vjetër politike, e cilat ka bërë pazare me kodin aktual zgjedhor. Raporti përfundimtar i OSBE/ODIHR-it për 30 qershorin vërtetoi që asnjëherë në historinë e pluralizmit shqiptar, nuk ka patur zgjedhje me standarde dhe se  raportet e mëparshme kanë qenë “pozitive” në çdo palë zgjedhje qendrore apo lokale,sipas interesave të partisë në pushtet.

Koha e vetmisë së kësaj klase politike ka arritur në fund. Tani është koha që nëpërmjet një reforme të thellë dhe e gjithanshme, t’i japim fund modelit të partitokracisë, korrupsionit dhe padrejtësisë që ka partia në pushtet. Rruga e vetme për në Bashkimin Europian kalon nga një marrëveshje, e cila do të garantojë stabilitet afatgjatë politik dhe ekonomik, duke sjellë demokracinë reale në çdo institucion shtetëror, që duhet të jetë në shërbim të qytetarëve dhe duke garantuar fundin e krizave ciklike.

Loja e Partisë Socialiste dhe e Partisë Demokratike, duke u bazuar te raporti skandaloz i OSBE/ODIHR-it, ka mbaruar. Pa reforma demokratizuese nuk mund të ketë demokraci reale. Elita politike aktuale ka dështuar plotësisht, si teorikisht ashtu dhe praktikisht nga mosveprimet me dashje për të reformuar  sistemin zgjedhor. Koha për veprim ka ardhur dhe duhet që secila nga palët të marrë iniciativa konkrete dhe koherente që përkojnë me interesat kombëtare. Asnjë marrëveshje midis dy apo tre partive nuk mund ta zgjidhë këtë situatë kaotike. Partia Socialiste dhe Partia Demokratike kanë përgjegjësi të barabarta me marrëveshjet e tyre të viteve 2008 dhe 2017.

Reforma zgjedhore është e pashmangshme. Palët duhet të përkrahin dhe të zbatojnë menjëherë projektin e propozuar nga Partia “Zgjidhja”, përmes “Paktit Kombëtar” dhe “Platformës së Lirisë”. Ky pakt është një detyrë kombëtare dhe duhet të bëhet realitet me një marrëveshje gjithëpërfshirëse që do t’i kthejw popullit shqiptar sovranitetin e munguar për gati 30 vite.

Zgjedhjet e lira dhe të barabarta do të krijojnë mundësinë e perspektivës dhe emancipimit. Jo më zgjedhje të parakohshme, por së pari një marrëveshje që ka si destinacion paqen sociale, politike dhe ekonomike, me qëllim që dialogu të jetë transparent dhe frymëzues për të mirën e vendit.

Ftoj Partinë Demokratike që të reflektojë për kërkesën që ka për zgjedhje të parakohshme, pa patur një marrëveshje gjithëpërfshirëse që garanton stabilitet. Është koha që të ndërgjegjësohen dhe të fillojnë të mendojnë realisht se si mund të zgjidhet kjo krizë. Një gabim i vogël do të jetë fatkeqësi për vendin dhe demokracinë e munguar. Kërkohet përgjegjshmëri, seriozitet dhe maturi për të arritur një pakt kombëtar me destinacion të qartë rikthimin e Republikës.

Detyra e çdo subjekti politik është që nëpërmjet marrëveshjes gjithëpërfshirëse të garantojnë që çdo reformë që do të vijë më pas të mos cenohet nga askush që ka interesa të caktuara për të penguar realizimin konkret të tyre. Roli ynë është që të jemi gardianë të çdo reforme që garanton katharsis-in në çdo fushë të jetës politike shqiptare.

*Anëtar I kryesisë së partisë ‘Zgjidhja’

 

0
Gylsen Zhllima: T’i japim fund partitokracisë nëpërmjet marrëveshjes gjithëpërfshirëse

Gylsen Zhllima: T’i japim fund partitokracisë nëpërmjet marrëveshjes gjithëpërfshirëse

Partitë e vjetra kanë arritur kulmin e papërgjegjshmërisë në misionin e tyre përballë popullit shqiptar. Për gati 30 vite partitë e vjetra kanë instaluar me vetëdije, një regjim partitokracie, i cili ka ecur në drejtim të kundërt me zhvillimet demokratike dhe sot kontrollon gjithçka, administratën publike, drejtësinë, sindikatat dhe shoqërinë civile.

Partitë e vjetra e kanë shkatërruar administratën publike qëllimisht dhe sot kemi një administratë shtetërore që vuan nga mungesa e profesionalizmit dhe kualifikimit. Çdo parti që fiton pushtetin qendror dhe vendor, ndërron komplet administratën, nga zyrtarët e lartë, deri te pastrueset, duke e mbushur me militantë të paaaftë. Sot, administrata publike është thjesht ushtria elektorale e partisë në pushtet që duhet vetëm për vota.

Sistemi i drejtësisë prej dekdash u zhyt në korrupsion aq thellë, me bekimin e partive të vjetra, saqë edhe reforma në drejtësi duket e paaftë për ta pastruar dhe rikthyer në misionin kushtetues të dhënies së drejtësisë për të gjithë.

Sindikatat në sektorin publik dhe privat kanë qenë dhe janë vegla të qeverive, ndaj sot kemi ligje të miratuara që janë kundër interesit të të punësuarve që janë të zhveshur nga të drejtat njerëzore. Në të njëjtën linjë është edhe shoqëria civile që është shitur te qeveria e radhës, duke braktisur oponencën ndaj keqqeverisjes dhe mbrojtjen e vlerave demokratike.

Sot, Rilindja ndjek dhe vazhdon modelin e partitokracisë, me përkushtim të madh duke bashkeqeverisur me të “fortët”. Harbutëria dhe zhvatja janë armët e saj kundër rendit kushtetues, duke degraduar plotësisht dhe tërësisht pavarësinë dhe integritetin e institucioneve shtetërore. Rilindja ka kapur përveç institucioneve publike dhe private, median audiovizive dhe online, duke e blerë mbështetjen me koncesione dhe PPP-të që po zbrazin buxhetin e shtetit. Rilindja duhet të kuptojë sa nuk është vonë se imuniteti i hierarkëve të saj nuk është i përjetshëm dhe do të vijë koha që seicili të japë llogari.

Duhet të kuptojë edhe Partia Demokratike se kriza politike në vend nuk kalon vetëm nëpërmjet zgjedhjeve të parakohshme parlamentare dhe lokale të zhvilluara në një ditë. Zgjidhje të tilla do të jenë thjesht farsa zgjedhore, nëse nuk bëhet reforma kushtetuese dhe ajo zgjedhore, siç ka propozuar partia ‘Zgjidhja’ me ‘Paktin kombëtar’ dhe ‘Platformën e lirisë’.

E vetmja rrugë për zgjidhjen e krizave ciklike që përsëriten prej vitesh është një qeveri teknike, që do të ndjekë ndryshimet kushtetuese dhe zgjedhore, pas të cilave duhen bërë zgjedhjet e përgjithshme në vitin 2020. Që të shporrim partitokracinë dhe autoritarizmin duhet fillimisht një sistem zgjedhor që garanton zgjedhje me standarde. Zgjidhja e duhur për të instaluar dhe rindërtuar shtetin e së drejtës, liritë politike dhe ekonomike kalon vetëm nëpërmjet zgjedhjeve të lira e të barabarta. ku sovrani do të zgjedhë mbi platformat e seicilit subjekt garues, me lista të hapura dhe me KQZ të depotilitizuar. Asnjë marrëveshje tjetër nuk sjell demokracinë për vendin dhe shqiptarët.

*Anëtar i kryesisë së partisë ‘Zgjidhja’

1
Gylsen Zhllima: Duhet marrëveshje gjithëpërfshirëse për të sjellë demokracinë reale

Gylsen Zhllima: Duhet marrëveshje gjithëpërfshirëse për të sjellë demokracinë reale

 

Është koha që partitë e vjetra të lënë mënjanë projektet e tyre antikombëtare dhe të pranojnë e të përkrahin projektin kombëtar për të dalë nga kriza politike që ka pasoja të rënda për vendin. Partia Socialiste dhe Partia Demokratike, duhet të bëjnë propozime reale për të dalë nga kolapsi politik, institucional dhe juridik, që rrezikon paqen sociale dhe ekonominë e vendit.

Sekti i Rilindjes, që ka uzurpuar Partinë Socialiste, po qeveris përmes PPP-ve dhe koncesioneve korruptive, krimit të organizuar dhe blerjes totale të medias kritike. Në 6 vite në pushtet ekonomia është në duart e disa njerëzve të lidhur me qeverinë, që po plaçkitin pasuritë e mbetura shtetërore dhe pronën publike, duke bashkëpunuar ngushtë me të “fortët” e krimit të organizuar.

Marrëveshja famëkeqe e 21 Prillit 2008 shkatërroi parimin e përfaqësimit, parlamentarizmit, shtetin e të drejtës, balancat dhe ndarjen e pushteteve. Marrëveshja antidemokratike që forcoi rolin e dy kryetarëve shkatërroi rolin e institucioneve të pavarura kushtetuese dhe ato janë  nën kontrollin e partisë në pushtet.

Ndryshimi i klasës politike në vend do të vijë vetëm me ndryshimin e sistemit zgjedhor. Zgjidhja nuk mund të jenë zgjedhjet e parakohshme vendore apo të përgjithshme, që bazohen te sistemi aktual zgjedhor, por vetëm duke pranuar Paktin Kombëtar dhe  Platformën e Lirisë që ka propozuar partia ‘’Zgjidhja’’. Kështu do t’i jepet mundësi ripërtëritjes së klasës politike, ndërtimit të një sistemi të ri, i cili përkrah zhvillimin dhe alternativat e reja qeverisëse, duke instaluar demokracinë e brendshme në partitë politike, financimin transparent të tyre dhe të fushatave elektorale si dhe marrëdhëniet e tyre me shtetin. Vetëm me një sistem zgjedhjesh të lira e të barabarta, rikthehet sovraniteti i munguar te qytetarët. Realizimi i kësaj marrëveshje kombëtare dhe gjithëpërfshirëse do të sjellë demokracinë reale, stabilitetin politik dhe zhvillimin ekonomik në vend.

Partia ‘Zgjidhja’ ofron platformën qeverisëse dhe vizionin politik që në themel ka interesat kombëtare.  Por, promovimi i saj kalon fillimisht nga një sistem i  drejtë, demokratik dhe transparent, i cili do të sigurojë shprehjen e vullnetit të qytetarëve nëpërmjet zgjedhjeve të lira, të barabarta dhe me standard, sepse vetëm një sistem ri politiko-shoqëror jep emancipim të qartë në aspektin politik dhe juridik në vend.

*Anëtar i kryesisë së partisë ‘Zgjidhja’

0
Koço Kokëdhima: Si vjen fundi i mafies politike?!

Koço Kokëdhima: Si vjen fundi i mafies politike?!

Nëse ka një çështje penale tipike, nga e cila mund të merrej shtysa për të goditur njëherë e mirë krimin më të madh që i është bërë Shqipërisë dhe njëkohësisht, klasa politike të reflektojë që më në fund të hapet  një epoke e re për demokracinë funksionale, ajo është “Dosja 184”.

Aty brenda del qartë, se si, në bashkëpunim perfekt, mafiozët e zonës, shefat e policisë, drejtuesit e administratës lokale dhe deri te kryeministri e  ministrat kryesorë të qeverisë së tij, janë përfshirë në një plan për të blerë, vjedhur dhe marrë me dhunë votat e shqiptarëve.

Pas përgjimeve të publikuara nga `BILD` doli se “objektivat” e kryeministrit për të blerë vota ishin zbatuar me zell dhe përpikmëri; se kreu i fushatës, njëkohësisht ministër i Infrastrukturës, kishte bërë “një tërmet” me votat e mbledhura; se drejtori i Arsimit kërcënonin me vendin e punës mësuesit e drejtorët e shkollave; se shefi i policisë ishte koka e operacionit kriminal, me bekimin e kryetarëve të Komisionit të Sigurisë dhe atij të Ligjeve.

Nuk kishte se si të mungonte në krye të tavolinës që festonte dhe shpërndante “grada” për këtë masakër të votës, as vetë Kumbari Edi Rama dhe ministri i Brendshëm, i cili nga ana e vetë siguronte “ushtarin” e tij në Dibër shef policie, që “të mos e rr….e”.

Kjo dosje tregon qartë, se si ka funksionuar mafia politike në Shqipëri gjatë këtyre 30 viteve, nëpërmjet skemës; bëj vota së bashku me krimin e organizuar për të kapur pushtet; shfrytëzo shtetin për të shpërblyer krimin e organizuar e atë “ekonomik” që këta të bëjnë pasuri; më pas me një pjesë të miliardave të grabitura bli zgjedhjet e radhës, për pushtetin e radhës dhe kështu pambarim.

E reja me rastin e “Dosjes 184” është se Edi Rama dhe organizata e tij po demonstron hapur dhe me arrogancë, se ka kthyer në shërbëtorë të bindur edhe ata që duhej ta hetonin dhe jo ta mbyllnin këtë krim të organizuar nga e gjithë kupola e shtetit dhe partisë në pushtet, siç po ndodh aktualisht.

Kapja e prokurorisë nga mafia politike nuk është një gjë e re, në këto 30 vite. Ajo ka menduar dhe ka investuar një pjesë të mirë të pushtetit dhe pasurisë të grabitur nga shqiptarët, që të mos rrezikohet nga drejtësia. Gangrena 30-vjeçare që ka lënë Shqipërinë në këtë derexhe varfërie dhe depresioni jo vetëm ekonomik, është pikërisht kjo mafie, që shfaqet herë me ngjyrë blu, herë si tani me ngjyrë mavi, e shpesh herë kur rrezikohen të bashkuar në NJË, blu e mavi. Fuqinë kjo organizatë kriminale e maskuar nën petkun e partive dhe të politikanëve, e ka pikërisht te tjetërsimi dhe kapja e votës së lirë të qytetarëve. Ky është thelbi i asaj që partia “Zgjidhja” qysh nga themelimi i saj, e ngre si alarm kombëtar.

Ditën e djeshme u mësua lajmi se organi i akuzës e varrosi “Dosjen 184” duke e quajtur kapjen në flagrancë të të gjithë kupolës së Rilndjes jo “krim i organizuar”, por “bashkëpunim i thjeshtë”.

Po ditën e djeshme në darkë, Lulzim Basha, në një intervistë me gazetarin, Çim Peka, deklaroi qartë për herë të parë se zgjidhja e kësaj krize të paprecedentë ku ka ngecur vendi dhe politika, arrihet vetëm nëpërmjet zgjedhjeve të lira. Por kushtet dhe mënyra se si e mendon dhe e ka në plan kreu i PD-së këtë, ishte po ajo që kemi dëgjuar gjatë gjithë këtyre kohëve’; vetëm zgjedhje pa Edi Ramën dhe me një qeveri tranzitore.

Sërish asnjë fjalë për përmbysjen e skemës që aplikon mafia politike në këto 30 vite; atë që prodhon “Dibra” e qeveri grabitqare e kriminale si kjo e Ramës prej 6 vitesh në pushtet. Asnjë reflektim për atë që opinioni i brendshëm dhe ndërkombëtarët po e kërkojnë me insistim, madje këta të fundit e kanë vënë si kusht të panegociueshëm (Paralel me instalimin e Drejtësisë së re), reformën kushtetuese dhe zgjedhore për të rrëzuar së pari paktin Berisha-Rama të vitit 2008.

PD nuk po reflekton për Paktin Kombëtar dhe Platformën e Lirisë që ka propozuar partia “Zgjidhja” dhe që është mbështetur nga shumica e shqiptarëve, faktorëve politik ëdhe intelektualë në vend.

Prandaj revolta e PD-së për “varrimin” që po i bëhet `Dosjes 184`, duket se është hipokrizia e radhës. Është fitim kohe derisa mafia politike që është maskuar si `partitë e mëdha`, të bëjë pazarin e radhës dhe jo t’i nënshtrohet Paktit Kombëtar për instalimin e demokracisë përfaqësuese e funksionale, që kërkojnë më në fund pas 30 vitesh shqiptarët;

T’i bëjmë funeralin mafies politike 30-vjeçare. Për këtë ka vetëm një rrugë: çlirimi përfundimtar i votës!

1
Koço Kokëdhima: Tallja me Shkodrën

Koço Kokëdhima: Tallja me Shkodrën

Dje Ministria e Financave dhe e Ekonomisë ndërpreu buxhetin për financimin e pagesave për bashkinë e Shkodrës që ende mbahet nga PD, ndërsa qeveria zgjodhi në gjysëmilegalitet këshillin e ri bashkiak, në mungesë të kryetarit të ri të bashkisë, që doli i dënuar në Itali, gati dy dekada më parë.

Konflikti i partive të vjetra do ta penalizojë Shkodrën dhe banorët e saj dhe ky është lajm i keq. Lajmi i mirë është se ato në këtë kryeqendër të Veriut janë diskredituar plotësisht, si organizata të kriminalizuara që tallen me këdo, vetëm për të përfituar politikisht dhe materialisht. Në të gjitha rangjet e pushtetit Rama imponon emrat dhe zgjedhjet e tij personale pa pyetur askënd.

Diskutimet e dy ditëve më parë në mbledhjen e zhvilluar në selinë e PS-së Shkodër, për zgjedhjen e kryetarit të këshillit bashkiak, nënkryetarëve dhe anëtarëve për këshill qarku, janë sa denoncuese, aq edhe neveritëse, tregojnë se ku ka përfunduar PS-ja nën thundrën e Ramës. Gati të gjithë përfaqësuesit e PS-së vendore janë kundër urdhrave politikë të ardhur nga Tirana. Lexoni në linkun http://www.gazetadita.al/ne-nuk-jemi-dele-ja-cfare-ka-ndodhur-ne-mbledhjen-e-ps-ne-shkoder/:

“Tereze Brigja: Ne nuk jemi dele që na vini me këta urdhëra. Së pari të vini e të kërkoni falje për kryetarin që kishim. Nuk kam gjë kundra emrit që propozoni! Por e njohu KM Valdrinin që na e solli pa pyet?? Po ashtu pa na pyet e pa e njohtë po na sjell dhe këtë herë! Na turpëruat. U detyrohemi falje njerëzve që përfaqësojmë e mos ta shtojmë turpin…

Senida Mesi:Të mirëkuptoj. Nuk të heq një presje. Por ky është një urdhër politik. Të tillë do të ndeshni shpesh edhe kur të jeni në Këshill Bashkiak.

Blediana Nika: Së pari të vinë të na kërkojnë falje. Edhe ju që jeni aty, po…po. Se nuk u morët vesh ju në këta 2.5 vite jemi në këtë gjendje që na katapultojnë njerëz pa na pyet. Unë flas e kam të drejtë të flas, se kam sjellë më shumë vota se secili në këtë sallë….Dhe mos më drejto gishtin mua kur flet!!….”

Partitë e vjetra nuk pyesin as për forume, as për mendimin e bazës dhe çdo emër del nga xhepi i kryetarit të partisë.

PS dhe PD janë kampione të autokracisë në drejtim dhe vendimmarrje, duke shkatërruar demokracinë dhe garën e brendshme në parti, duke imponuar drejtues pa meritë dhe përkrahje në popull.

Beteja për Shkodrën është qesharake dhe e dhimbshme. PS dhe PD nuk kanë hallin e popullit. Nuk e kanë patur asnjëherë. Duan të kenë apo të marrin një ‘kala’ më shumë për punësime, tendera, vjedhje, rritje taksash.

Shkodra ka patur fatin më të keq në tranzicionin e dhimbshëm shqiptar të këtyre 29 viteve. E ka paguar me gjakun e bijve të saj demokracinë, por nuk e jetoi atë. PD-ja, në emër të kartës së antikomunizmit, e ka mbajtur peng kryeqendrën e Veriut. Sali Berisha e përmbyti dy herë Shkodrën për biznesin e energjisë, në vitet 2010-2012, dhe ende nuk janë dhënë dëmshpërblimet për të përmbyturit. Zona përfitoi shumë pak prej financimeve shtetërore dhe një pedonale është tallje për shkodranët dhe rajonin që ka aq shumë resurse natyrore dhe tradita.

Rama, prej vitit 2013 në pushtet, i ka dhënë bashkisë së Shkodrës fonde qesharake dhe bashkia më e madhe e Veriut të Shqipërisë, ka qenë në fund të listës së financimeve nga Komiteti i Zhvillimit të Rajoneve, duke u renditur pas bashkive Patos, Roskovec apo Vorë. Shkodra ka përfituar 20 herë më pak fonde se Tirana, 9 herë më pak se Korça dhe Durrësi, 7 herë më pak se Elbasani dhe 5 herë më pak fonde se Divjaka.

Sot, qeveria sillet si ajo kuçedra që pret ujin e burimit, duke mos lëvruar thesarin, si beteja e pushtuesve me të rrethuarit, duke harruar se pasojat do t’i vuajnë banorët e bashkisë dhe jo drejtuesit e saj politikë, të cilëve u duket se do të dalin si heronj nga kjo betejë e ndyrë politike.

Zgjidhja për Shkodrën dhe për gjithë Shqipërinë janë zgjedhjet e lira dhe të barbarta, kandidatët e zgjedhur nga populli dhe jo ata të nxjerrë nga xhepi i kryetarëve. Farsat zgjedhore, si ajo e 30 qershorit, do të lënë pas socialistë të turpëruar dhe demokratë që gënjehen ende me kartën e antikomunizmit.

1
Gylsen Zhllima: Pa reforma demokratizuese nuk ka hapje negociatash me BE-në

Gylsen Zhllima: Pa reforma demokratizuese nuk ka hapje negociatash me BE-në

 

Në vendet demokratike betejat midis politikanëve bëhen mbi bazën e programeve, vizioneve dhe alternativave për mirëqeverisjen e vendeve tyre. Kurse në Shqipëri betejat midis politikanëve tanë kanë të bëjnë mbi objektivat personale, se kush do të bëhet kryeministër, duke siguruar karrigen me çdo çmim, me qëllim plaçkitjen e pasurive të vendit. Kështu ka ndodhur prej tri dekadash dhe qeveria pasuese ka qenë më e keqe se ajo që ka ikur, ka bërë më shumë korrupsion, krime ekonomike, koncesione dhe PPP dhe shumë marrëveshje antikombëtare në kurriz të vendit.
Prandaj kemi shkuar keq e më keq dhe, kur njëra palë është në opozitë premton se do të bëjë shumë gjëra më mirë, por kur vjen në pushtet bën më keq se qeveria e mëparshme. Rokada politike e dy palëve në ujdi ka zënë vendin e alternativës politike dhe ekonomike.
Duke u bazuar nga sistemi aktual zgjedhor,partitë e vjetra, posaçërisht Rilindja, ka rol protagonist në instalimin,bashkëpunimin, mbështetjen dhe promovim e të ‘’fortëve’’ duke i dhënë atyre akses në nivel qendror dhe lokal.
Mosreformimi i sistemit politik është pengesa kryesore që vendit të mos i hapen negociatat në BE-në. Klasa e vjetër politike në Shqipëri nuk është e interesuar për afrimin dhe integrimin e plotë të vendit me BE-në, sepse kjo do t’i jepte fund regjimit hibrid të instaluar prej tyre.
Refuzimi i hapjes së negociatave është i përvitshëm, siç pritet, për fat të keq edhe këtë tetor, dhe do të jetë i tillë derisa vendi të mos kryejë reformat demokratizuese. Pakti Kombëtar dhe Platforma e Lirisë që ka propozuar partia ‘’Zgjidhja’’, janë reformat e domosdoshme për vendin, në rrugën drejt BE-së. Reforma kushtetuese, ajo zgjedhore dhe demokratizimi i partive politike janë të vetmet zgjidhje për demokracinë reale, zgjedhjet e lira e të barabarta dhe ku sovraniteti i rikthehet popullit, jo përmes pazareve të ulëta mes partive të vjetra, por me një marrëveshje kombëtare dhe gjithëpërfshirëse.

*Anëtar i kryesisë së partisë ‘Zgjidhja’

 

0
Koço Kokëdhima: Shqiptarët, 18 vite pas Marrëveshjes së Ohrit

Koço Kokëdhima: Shqiptarët, 18 vite pas Marrëveshjes së Ohrit

Më 13 gusht 2001, 18 vite më parë, pas dy muajsh bisedimesh të vështira, u nënshkrua dokumenti që njihet si Marrëveshja e Ohrit, e cila jo vetëm i dha fund konfliktit mes UÇK-së dhe forcave të sigurisë maqedonase, por që parashikoi ndryshimet kushtetuese, për një shoqëri shumetnike maqedonase, ku sanksionohej se shqiptarët janë element shtetformues.

Në këtë përvjetor ‘Zgjidhja’ kujton rolin e mendimtarit të shquar shqiptar, Arbën Xhaferi dhe ndihmën e paçmuar të përfaqësuesve specialë nga SHBA dhe BE, që punuan bashkë me palën maqedone, për një dokument që do të garantonte një vend të stabilizuar dhe demokratik për të gjitha etnitë.

Përgjatë viteve, nga implementimi i Marrëveshjes kornizë të Ohrit, janë miratuar mbi 130 ndryshime dhe plotësime ligjore,  pjesa më e madhe për mosdiskriminim dhe përfaqësim të drejtë, ndërsa një pjesë e tyre janë në sferën e identitetit, kulturës, arsimit dhe decentralizimit të pushtetit.

Por jo gjithçka shkoi sipas marrëveshjes kornizë që synonte zhvillimin e qetë dhe harmonik të shoqërisë maqedonase duke respektuar njëkohësisht identitetin etnik dhe interesat e të gjithë qytetarëve. Për vite të tëra, shumica sllave, me qëndrime publike antishqiptare nuk respektoi decentralizimin e pushtetit, nuk u lejoi shqiptarëve që të qeverisnin atje ku ishin shumicë; nuk garantoi përfaqësimin e drejtë dhe mosdiskriminimin; nuk u dha mundësinë që të punësoheshin në raport të drejtë me maqedonët në administratën e organeve qendrore, vendore, apo të përfaqësoheshin në Gjykatën Kushtetuese, sipas pjesëmarrjes në Kuvendin e Maqedonisë.

Shqiptarëve që përbëjnë mbi 30 % të popullsisë maqedonase, vetëm përpara dy javësh, me një vendim qeverie që parashikon edhe penalitetet, u garantohet ligjërisht e drejta e përdorimit te shqipes si gjuhë zyrtare, krahas gjuhës maqedonase.

Vota e shqiptarëve të Maqedonisë së Veriut ishte vendimtare në zgjedhjen e presidentit Stevo Pendarovksi, majin e kaluar. Por ka ende shumë rrugë për të bërë. Nuk mjafton vetëm diskrimimi politik, etnik dhe ai gjuhësor, sepse zonat ku shqiptarët janë shumica e popullsisë, janë më të varfrat në Maqedoninë e Veriut, marrin shumë më pak investime shtetërore, përfitojnë shumë më pak nga investimet e huaja që janë dyndur në fqinjin tonë lindor, janë të privuar nga vendet e punës në administratën shtetërore dhe qindra familje shqiptare gjejnë mbijetesën sërish duke emigruar në Perëndim dhe duke shpopulluar trojet e tyre amtare.

‘Zgjidhja’ u kërkon shqiptarëve të Maqedonisë së Veriut që të mos heqin dorë nga kërkesat për plotësimin e të drejtave themelore dhe lirive të miratuara në dokumentin e 18 viteve më parë. Ndërsa u bën thirrje edhe politikanëve shqiptarë që të mos tërhiqen për hunde nga elita e vjetër dhe e korruptuar politike në Tiranë apo në Prishtinë, që më shumë se ndihmë, u ka bërë dëm aspiratave të shqiptarëve të Maqedonisë së Veriut.

0
Gylsen Zhllima: Marrëveshja kombëtare dhe gjithëpërfshirëse, zgjidhje për stabilitet afatgjatë

Gylsen Zhllima: Marrëveshja kombëtare dhe gjithëpërfshirëse, zgjidhje për stabilitet afatgjatë

Anëtar i kryesisë së partisë ‘Zgjidhja’

Kriza politike në vend nuk zgjidhet vetëm më zgjedhje të parakohshme, siç vijojnë të deklarojnë disa parti që flasin në emër të opozitës. Ky regjim shtypës dhe plaçkitës duhet të largohet një orë e më parë, por rruga e vetme janë zgjedhjet e lira dhe të barabarta. Vetëm përmes tyre shqiptarët do të kenë mundësi që të zgjedhin një klasë të re politike, të paimplikuar me veset më kriminale të tranzicionit shqiptar, duke i dhënë një shans vendit për t’u integruar realisht në BE. Rruga drejt kësaj nuk është e lehtë, por është drejtimi i vetëm. Është Pakti Kombëtar dhe Platforma e Lirisë, të propozuara nga partia ‘’Zgjidhja’’, si të vetmet projekte që bëjnë reformimin rrënjësor të Kushtetutës, Kodit Zgjedhor, partive politike dhe çlirimit të energjive të reja.

Kodi i vjetër zgjedhor favorizon elitën e vjetër. Aktualisht numërimi dhe ‘’ruajtja’’ e votës, bëhet nga një KQZ partiake. Pa bërë ndryshimet e duhura kushtetuese, çfarëdolloj zgjedhjesh që të bëhen sot, do të jenë antikushtetuese, antikombëtare dhe ilegjitime.

Mungesa totale e një sistemi të drejtë dhe demokratik ka bërë që ata lojtarë që janë në ‘fushë’, të vendosin edhe rezultatin, duke qenë njëherësh edhe arbitra, si askund tjetër në një sistem demokratik.

Rilindja që ka zaptuar PS-në dhe SHQUP-i e dinë shumë mirë se kjo situatë nuk ka perspektivë europiane për Shqipërinë, por atyre nuk u intereson ndryshimi i status-quo-së, që i bën ato padrone të sistemit politik dhe ekonomisë, duke mbajtur në këmbë skemën e rotacionit të pushtetit.

‘Zgjidhja’ e ka deklaruar se zgjidhja për krizën e thellë politike duhet të vijë nga brenda, me një marrëveshje gjithëpërfshirëse, mes të gjitha partive politike dhe kokave të mençura të vendit. Por na duhet edhe ndihma e miqve të Shqipërisë. Ata e kanë ndihmuar vendin në ecurinë e Reformës në Drejtësi dhe këtë duhet ta bëjnë edhe për Reformën Kushtetuese dhe Zgjedhore.

Rilindja dhe SHQUP-i  si bashëkëfajtorë të krizës së gjatë, kanë një shans të fundit, që, pasi shkatërruan demokracinë me marrëveshjen antikushtetues të 21 Prillit 2008 dhe atë okulte të 17-18 Majit 2017, t’i hapin rrugë një marrëveshjeje kombëtare dhe gjithëpërfshirëse, në një tryezë dialogu. Ajo duhet të garantojë zgjidhjen e krizës politike dhe institucionale, e cila realizohet vetëm përmes zgjedhjeve të lira e të barabarta, me përmbushjen e pikave të Paktit Kombëtar dhe të Platformës së Lirisë, të propozuara nga partia ‘’Zgjidhja’’. Asnjë marrëveshje tjetër midis forcave të vjetra politike nuk do të sjellë stabilitet afatgjatë në vend.

#ZgjidhjaPerDemokracine

0
Koço Kokëdhima: Gjithçka për tepsinë dhe timonin

Koço Kokëdhima: Gjithçka për tepsinë dhe timonin

Rilindja i bëri votimet e 30 qershorit. Synimet e saj, si në farsën zgjedhore të 25 qershorit 2017, ishin vetëm tepsia dhe timoni. I arriti, madje pa i ndarë me askënd.

Pamjet tragji-komike me bravandreqës që thyejnë dyer bashkish, deri dje të djathta, për të futur brenda fituesin pa rivalë të Rilindjes, pas Devollit u përsëritën në Kavajë dhe do të jenë telenovela pa surpriza në të gjitha bashkitë që deri më sot mbahen me kyçe nga PD apo LSI.

Duket se rilindasve të rinj të pushtetit vendor u ‘hanë duart’ për punë dhe prandaj kryetari i ri i Devollit shkoi të hënën në zyrë që në orën 06.30 (!) ndërsa ky i Kavajës që në 07.45!

Është e faktuar se makutëria dhe hajdutëria e kryebashiakëve të katër viteve të shkuara sabotoi edhe reformën e rëndësishme të ndarjes së re territoriale. Një raport i KLSH-së, i disa muajve më parë, tregoi se ajo nuk çoi në konsolidimin fiskal, rritjen e të ardhurave dhe eficiencën e shpenzimeve. Pushteti vendor rriti vetëm vlerën e rreth 20 lloje taksash dhe tarifash, por jo ofrimin e shërbimeve. Ndërsa një raport i hartuar nga Shoqata e Bashkive konstatoi se reforma shtoi shpenzimet e bashkive dhe numrin e nëpunësve bashkiakë me 50 për qind, por uli shërbimet ndaj qytetarëve.

Duke kopjuar çdo të keqe të qeverisjes qendrore, bashkitë e majta dhe të djathta u kthyen në makineri tenderash korruptivë. Sipas “Open Procurement Albania”, deri në 7 maj 2019, 61 bashkitë e vendit shpallën tenderime me vlerë 15.8 miliardë lekë, 6.24 miliardë lekë më shumë se të njëjtën periudhë të një viti më parë. Një pjesë e tyre ishin me ‘flamur të kuq’, për shkak të risqeve të larta, parregullsive dhe problematikave në garë, siç ndodhi në Tiranë, Shkodër dhe Kamëz. Në këtë paradë tenderash korruptivë nuk kishte si të mos kryesonte Tirana e cila në 4 muajt e parë të vitit 2019, tenderoi më shumë se të gjitha bashkitë e tjera të vendit.

Harxhimi i qindra milionë eurove për tendera korruptivë u shoqërua edhe me rritjen e taksave dhe të tarifave vendore për familjarët dhe bizneset. Shumica e bashkive rritën çmimet e ujit të pijshëm, edhe pse  furnizuan abonentët me më pak ujë. Nga Tirana deri në bashkitë më periferike, ndërmarrjet e Ujësjellës-Kanalizimeve u përdorën për të gjobitur qytetarët, për të bërë korrupsion dhe vende punësimi për militantët.

Më dramatike ishte politika sociale e strehimit të familjeve pa të ardhura. Sipas Kontrollit të Lartë të Shtetit, në dekadën e fundit, ndërsa qeveritë nuk dhanë fonde për programet sociale të strehimit, asnjë bashki nuk ndërtoi vetë banesa sociale apo bleu nga tregu për t’i ofruar si banesa me kosto të ulët. Nga frika e dyndjeve në skemën e strehimit social, bashkitë madje nuk ofruan as regjistrin kombëtar mbi numrin e të pastrehëve dhe investimeve në banesa sociale.

Por kjo nuk i pengoi ato të jepnin me qindra leje ndërtimi. Shembulli më domethënës dhe më akuzues është Erjon Veliaj, i cili, katër vite pasi u mori votat qytetarëve të Tiranës me premtimin “zero ndërtime”, lejoi të ndërtohet edhe mbi parqe. Një vit më parë, në Tiranë u dhanë 388 leje ndërtimi, për një sipërfaqe prej 940 mijë metrash katror, nga 521 mijë metra katrorë në vitin 2017.

Edi Rama thotë sot se sheh vetëm dy kulla në Tiranë, ato të ndërtuara para 10 vitesh, por jo këto që kanë mbirë në çdo cep, nga qendra në periferi. Ndjehet krenar se në vitin 2018 bashkia arkëtoi 52 milionë euro, nga rritja e taksave për ndërtuesit, të cilët e kanë trasferuar rritjen e detyrimeve te çmimi i shitjes së apartamenteve dhe zyrave deri në 40 për qind. Por veç ndërtuesve, Veliaj po ua merr shpirtin famlijarëve dhe bizneseve me ‘Tarifën e pastrimit”, “Taksën mbi pasurinë e paluajtshme”, “Taksën e përkohshme të infrastrukturës”, “Tarifën për parkimin e automjeteve”, ‘Për zënien e hapësirave publike’ etj, që e kanë bërë Tiranën ndër kryeqytetet më të shrenjtë të Europës për banorët e saj të përhershëm, në raport me të ardhurat e tyre.

Kjo është filozofia e tepsisë: mbyt me taksa, tarifa dhe gjoba, mos afro asnjë shërbim bazë shtetëror dhe devijoi ato me skema tërësisht korruptive te privati që merr buxhetin përmes PPP-ve dhe koncesioneve. Një skemë hajdutërie që nisi nga qeverisja qendrore dhe përfundon te bashkitë e falimentuara të një vendi të kapur nga një bandë në pushtet, që e ka kthyer në ves paranë dhe pushtetin, tepsinë dhe timonin.

0
Gylsen Zhllima: Reforma kushtetuese dhe ajo zgjedhore, rruga për të dalë nga kriza

Gylsen Zhllima: Reforma kushtetuese dhe ajo zgjedhore, rruga për të dalë nga kriza

Votimet e 30 qershorit ishin një farsë e sistemit vjetër politik. Ato faktuan se elita politike në Shqipëri është zhgënjim për vendin dhe për këdo që mendon të jetojë ende në atdhe.

Partia Socialiste, e cila mbështet ende vizionin e Rilindjes, përveçse ka trashëguar pushtetin e keqqeverisjes se vjetër, vazhdon me krenari dhe me ambicie thellimin e krizës në politikë, ekonomi, drejtësi, shëndetësi, arsim, mjedis, infrastrukturë dhe në shoqëri. Në 28 vite kriza nisi nga e majta  dhe u trashëgua nga e djathta dhe pastaj anasjelltas. Këtij vizioni ricikues Rilindja ia mori dorën dhe u bë një ndër misionaret  më të mëdha të PPP-ve, koncesioneve, tenderëve, oligopoleve dhe korrupsionit. Shoqëria civile është duke ‘kënduar’ nëpër hotelet me 5 yje se sa keq është katandisur Shqipëria nga emigrimi masiv i të rinjve, kurse Partia Demokratike, kërkon zgjedhje të lira dhe të ndershme, por pa patur dhe pa pranuar një projekt që e nxjerr vendin nga kriza që po kalon.

Krizat ciklike, të çfarëdolloj natyre, janë krijuar dhe janë risjellë nga elita e vjetër politike, me qëllim mbajtjen e pushtetit në çdo lloj forme dhe për interesa të ngushta personale. Nëse kjo elitë politike do të dëshironte të ndryshonte veten dhe Shqipërinë (e parealizueshme, sipas mendimit tim), do të ishte momenti që të prezantohej  qartë, pastër e bukur, reforma e re zgjedhore.

Ekziston vetëm një rrugë që  garanton stabilitetin afatgjatë politik. Ajo që partia ‘Zgjidhja’ ka propozuar për zgjidhjen e krizës së thellë dhe të rëndë:  Paktin Kombëtar dhe Platformën e Lirisë si dhe vullnetin për të bërë reformat më të thella për demokracinë. Gjithçka nis nga reforma kushtetuese dhe ajo zgjedhore, pa të cilat, çdo marrëveshje mes drejtuesve të partive të vjetra, do të ishte një pazar i ulët që vetëm e thellon krizën.

#ZgjidhjaPerDemokracinë

 

*Anëtar i kryesisë së partisë ‘Zgjidhja’

1